🔷 ورزش پارکور (Parkour)، که گاه به آن «هنر جابجایی» نیز گفته می‌شود، یک رشته‌ی ورزشی-حرکتی بسیار پویا، کاربردی، و زیباشناختی است که هدف آن جابجایی سریع، مؤثر و روان از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر در یک محیط شهری یا طبیعی است، با استفاده از توانایی‌های بدنی فرد بدون تجهیزات خاص. این ورزش ترکیبی از قدرت، سرعت، چابکی، هماهنگی ذهن و بدن، خلاقیت و جسارت است.

---

🔷 تعریف کامل پارکور: پارکور، به عنوان یک هنر جابجایی، شامل عبور از موانع مختلف (دیوارها، نرده‌ها، ساختمان‌ها، دره‌ها، درختان و…) با استفاده از حرکات طبیعی بدن است. این حرکات می‌توانند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن، تاب خوردن، خزیدن، فرود آمدن، غلتیدن و غیره باشند. پارکور از لحاظ فلسفی، تمرین ذهن و جسم برای غلبه بر موانع است، نه فقط فیزیکی، بلکه در زندگی نیز. فرد پارکورکار (تراسر – Traceur برای مردان و Traceuse برای زنان) می‌کوشد با کنترل کامل بدن، بهترین و کارآمدترین مسیر ممکن را طی کند.

---

🔷 تاریخچه و منشأ پارکور: پارکور در دهه‌ی 1980و 1990میلادی در فرانسه توسط دیوید بل (David Belle) و گروهی از دوستانش که بعداً به «یاران یاماکاسی» (Yamakasi) معروف شدند، پایه‌گذاری شد.
دیوید بل از آموزش‌های پدرش، ریموند بل، که یک سرباز نظامی فرانسوی با پیش‌زمینه در تکنیک‌های نجات، کوهنوردی، و بقاء بود، الهام گرفت.
واژه‌ی «پارکور» از واژه‌ی فرانسوی “Parcours du combattant” (مسیر مانع‌دار نظامی) گرفته شده است. بعدها با حضور در فیلم‌ها و تبلیغات، پارکور به عنوان یک پدیده‌ی جهانی مطرح شد.

---

🔷 اصول بنیادین پارکور:

• کارایی (Efficiency): رسیدن از نقطه A به نقطه B به سریع‌ترین، روان‌ترین و ایمن‌ترین شکل ممکن.
  
• کنترل بدن و ذهن(Body and mind control): تمرکز، آگاهی و انضباط فردی.
  
• ایمنی(Safety): آموزش گام‌به‌گام، تمرین مکرر، پرهیز از حرکات بدون آمادگی.
  
• پیشرفت تدریجی(Gradual progress ): هر حرکت از ساده‌ترین شکل آن آموزش داده می‌شود تا رسیدن به حرکات پیشرفته‌تر.
  
• احترام به محیط و دیگران(Respect for the environment and others): تخریب‌نکردن مکان‌ها و عدم ایجاد مزاحمت.